Sunday, May 25, 2008

I'm a pretty impossible lady to be with






Tire Swing - Kimya Dawson

I took the Polaroid down in my room
I'm pretty sure you have a new girlfriend
It's not as if I don't like you
It just makes me sad whenever I see it
'cause I like to be gone most of the time
And you like to be home most of the time
If I stay in one place I lose my mind
I'm a pretty impossible lady to be with

Joey never met a bike that he didn't wanna ride
And I never met a Toby that I didn't like
Scotty liked all of the books that I recommended
Even if he didn't I wouldn't be offended

I had a dream that had to drive to Madison
To deliver a painting for some silly reason
I took a wrong turn and ended up in Michigan
Paul Baribeau took me to the giant tire swing
Gave me a push and he started singing
I sang along while I was swinging
The sound of our voices made us forget everything
That had ever hurt our feelings

Joey never met a bike that he didn't wanna ride
And I never met a Toby that I didn't like
Scotty liked all of the books that I recommended
Even if he didn't I wouldn't be offended

Now I'm home for less than twenty-four hours
That's hardly time to take a shower
Hug my family and take your picture off the wall
Check my email write a song and make a few phone calls
Before it's time to leave again
I've got one hand on the steering wheel
One waving out the window
If I'm a spinster for the rest of my life
My arms will keep me warm on cold and lonely nights

Joey never met a bike that he didn't wanna ride
And I never met a Toby that I didn't like
Scotty liked all of the books that I recommended
Even if he didn't I wouldn't be offended


http://www.kimyadawson.com/

Sunday, May 18, 2008

mystery story

ฉันเดินทางไประนองกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ เป็นเพื่อนที่ทำงานฉันเอง มันเป็นการพักผ่อนประจำปีของพวกเรา

เช้าวันแรกที่เราไปถึง เราเดินเล่นกันในตัวเมือง แวะกินกาแฟและอาหารเช้า ที่ร้านแห่งหนึ่ง บรรยากาศร้านดูแนวจีนๆ มีอาแป๊ะใช้ถุงน่องชงกาแฟ แนวๆ นั้น


หอมดี... ฉันคิดในใจเมื่อเดินเข้าไปในร้าน แม้จะเป็นภาพชินตาสำหรับฉัน แต่ก็ไม่ค่อยได้เห็นเท่าไร โต๊ะกลมแบบที่ขาโต๊ะเป็นไม้ ผิวโต๊ะเป็นแผ่นหินสีขาว ที่ผ่านร่องรอยของกาลเวลามายาวนาน เก้าอี้ไม้ฐานกลมๆ พนักพิงโค้งๆ มีซี่ๆ สี่ซี่

พวกเราฝากท้องมื้อเช้าไว้ที่นั่น

ในร้านคนไม่เยอะนัก แต่มีโต๊ะข้างๆ ผู้ชายสี่คนพร้อมกับหนังสือพิมพ์เต็มโต๊ะ ฉันเห็นสองคนในนั้น กินไข่ลวก

หน้าตาดี ...ไข่ลวกดูกำลังอร่อยเชียว

เพื่อนบางคนไม่ชินกับอาหารเช้า แต่หลายคนในทีมเคยชินกับการกินอาหารในทุกสถานการณ์แม้เวลาอิ่ม เราสั่งมื้อเช้ากันคนละอย่างสองอย่าง

"งานวิจัยชิ้นนั้น ที่จริงแล้วคุณวิชัยเป็นคนเขียน" เสียงจากโต๊ะข้างๆ ทะลุเข้ามาในวงล้อมโต๊ะของเรา
"พูดเป็นเล่น คนอย่างคุณวิชัยเนี่ยนะ มาศึกษาเรื่องการทรัพย์สิน และการครอบครองที่ดินของสถาบันฯ"
"ก็เพราะเป็นคุณวิชัยน่ะสิ ถึงทำได้ ไม่งั้นใครจะรู้ข้อมูลและเขียนได้ขนาดนั้น" ชายคนเดิมพูด พลางฉีกปาท่องโก๋ออกจากคู่ของมัน

นอกจากเสียงเคี้ยวแล้ว พวกเราไม่ยอมให้เสียงอื่นใดมารบกวนการแอบฟังของพวกเรา เพราะงานวิจัยชิ้นที่ว่า เป็นผลการศึกษาที่น่าจับตามองที่สุดในขณะนี้ ข้อจำกัดหลายๆ อย่างทำให้ผู้เขียนไม่ยอมเปิดเผยตัวตนว่าคือเจ้าของผลงานที่ทำให้คนทั้งประเทศต้องอึ้ง

เราแอบฟังสักพัก จึงได้เบาะแสคร่าวๆ ว่าจะตามหาคุณวิชัย ผู้เขียนงานชิ้นนี้ได้ที่ไหน ฉัน พี่บอกอ และเพื่อนนักข่าวอีกคน ถูกเพื่อนทั้งทีมถีบออกมาจากการพักผ่อน ให้ทำหน้าที่ตามหาชายคนนี้

เขาเป็นผู้บริหารระดับสูงของธนาคารพาณิชย์ ฉันไม่แน่ใจว่าต้องแปลกใจไหมที่เขามาอยู่ในจังหวัดเล็กๆ แบบนี้

เราสามคนนั่งรอเขา... ชายคนที่เราไม่คุ้นหน้า และไม่รู้ว่าจะโผล่มาเมื่อไร
ครึ่งวันผ่านไป สภาพพวกเราเหมือนยามหน้าธนาคาร จ๋อง...รออยู่อย่างนั้น ช่างเป็นเมืองที่เงียบเสียนี่กระไร

แต่แล้ว ยามที่เมื่อสักครู่ทำท่าเหมือนใกล้หลับ ก็ผลุนผลันลุกขึ้น เปิดรั้ว และทำท่าตะเบ๊ะ ยอมให้รถตู้ยี่ห้อหรูคันหนึ่งวิ่งเข้าไปข้างใน พวกเราสะกิดกันแล้วรีบวิ่งตามเข้าไป

เราวิ่งเข้าไปอย่างซื่อๆ ไม่เหมือนท่าทางของนักข่าวที่จะมาเจาะเรื่องลึกลับ รถตู้คันนั้นจอดที่หน้าประตูทางเข้าธนาคารกรุงศรีฯ ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากรถ ทำหน้าแปลกใจกับหนุ่มสาวบ้านนอกจากกรุงเทพฯ ทั้งสามคน

"คุณวิชัยคะ..." เราทักเขาก่อน
สิ้นเสียงคำทัก ชายคนนั้นก็หัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี "ฮ่าฮ่า คุณมารอคุณวิชัยงั้นหรือ..."

พวกเราทำหน้าเหวอ ... หน้าแตกอีกแล้วสิ ... ฉันคิดในใจ

"ดูเหมือนคุณวิชัยของพวกคุณมาพอดี นั่นไง รถของเขา" ชายตัวใหญ่ใจดี ผายมือไปยังรถอีกคันที่กำลังวิ่งเข้ามา

รถคันนั้น ถูกขับไปยังอาคารติดกัน เราเงยหน้ามองป้าย มันคือธนาคาร ไทยพาณิชย์

พวกเราวิ่งเข้าไปโดยไม่ทันได้ร่ำลาชายแห่งธนาคารกรุงศรี วิ่งผลุนผลันไปยังชายแห่งธนาคารไทยพาณิชย์ ระหว่างนั้นฉันรู้สึกปวดฉี่มากเพราะอั้นมาหลายชั่วโมง และตื่นขึ้นในที่สุด

Friday, April 11, 2008

Syndromes and a century (Sang Sattawat)

ภาพยนตร์เรื่อง แสงศตวรรษ
โดย อภิชาติพงษ์ วีระเศรษฐกุล





และเหล่านี้ คือฟิล์มดำ ที่มีรอยขูดขีด




















อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : อภิชาติพงศ์ตัดสินใจ ฉาย ‘แสงศตวรรษ’ ฉบับ ‘ไทยเอดิชั่น’ ใช้ฟิล์มดำและความเงียบ แทน 6 ฉากที่ถูกตัด

Thursday, April 03, 2008

The world of Retainer!

วันนี้เป็นวันแรกในรอบ 8 ปี ที่กระพุ้งแก้มได้มีโอกาสสัมผัสฟันอีกครั้ง

เย่

Wednesday, January 16, 2008

MRT Research

จากผลการวิจัยแบบมั่ว เรื่อง "ระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทาง ระหว่างสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ศึกษาเฉพาะกรณีสามย่านถึงห้วยขวาง"

วิธิการวิจัย : จับเวลาโดยโทรศัพท์มือถือโซนี่ อิริคสัน โดยใช้ัจังหวะที่ประตูเปิด เป็นจุดตัดเวลาเปลี่ยนสถานี

วันเวลาที่ทำการศึกษา : 16 ม.ค. 51 เวลา 12.21 น.

ผลการวิจัยเป็นดังนี้

สามย่าน - สีลม 1 33 1 นาที
สีลม - ลุมพินี 1 45 4 นาที
ลุมพินี - คลองเตย 1 40 3 นาที
คลองเตย - ศูนย์สิริกิตติ์ 1 40 0 นาที
ศูนย์สิริกิตติ์ - สุขุมวิท 2 25 6 นาที
สุขุมวิท - เพชรบุรี 1 59 0 นาที
เพชรบุรี - พระราม 9 1 42 0 นาที
พระราม 9 - ศูนย์วัฒนธรรม 1 52 3 นาที
ศูนย์วัฒนธรรม - ห้วยขวาง 2 12 3 นาที

- เฉลี่ยเวลาที่ใช้ ตั้งแต่ประตูรถไฟฟ้าเปิดจนประตูรถไฟฟ้าปิด ประมาณ 40 วินาที
- เวลาอาจมีค่าแปรเปลี่ยน ตามความหนาแน่นของมวล เช่น มีผู้โดยสารเยอะ ซึ่งทำให้ประตูเปิดนาน

ป.ล. เสียดายที่ทำวิจัยนี้ช้าไป เพราะถ้าศึกษาในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคม จะได้นับจำนวนครั้งของ 'การหมุนวน' ของเพลงที่เปิด 'ซ้ำ' ไปมา ว่ามีทั้งหมดกี่เที่ยว มาคำนวณประกอบด้วย

Sunday, January 06, 2008

Sun Flower


"บางทีชีวิตมันก็ไม่มีอะไรไปมากกว่านี้"

ดอกทานตะวันตามแสง
คนวิ่งหาความอบอุ่น
บางทีเราก็สวยงาม แต่บางทีก็ช่างบอบบาง
เราต่อสู้กับทุกๆ วันที่ผ่านไปเพื่อเหนี่ยวรั้งสิ่งที่เรารักไว้

.......

ชีวิตของคนเราก็ไม่แตกต่างไปจากสิ่งที่มีชีวิตทั่วไป
เราต้องการความรักและความอบอุ่น
เหมือนดอกทานตะวันที่ดำรงชีวิตด้วยการรับแสง
แต่สำหรับพวกเขาสามคน ในยุคสมัยที่ยากที่จะตามทัน
ทำไมสิ่งๆ นั้นมันหายากเหลือเกิน

.......

การหาจุดยืน การหาตัวตน ดิ้นรนเพื่อครอบครองสิ่งที่จับต้องไม่ได้










"ดอกไม้ในแสงแดด"

ละครสั้น เขียนบทและกำกับโดย นพพันธ์ บุญใหญ่

นำแสดงโดย
วรัญญู อินทรกำแพง
อรอนงค์ ไทยศรีวงศ์
นพพันธ์ บุญใหญ่

วันที่ 18, 19, 20 มกราคม 2008
ที่ cresentmoonspace ณ สถาบันปรีดี พนมยงค์ ซอยทองหล่อ
ราคาบัตร 200 บาท
โทรจองล่วงหน้าที่ 0868141676
email : inseadang@hotmail.com

Sunday, December 30, 2007

ถ้าผิด


ถ้าฉันผิด
ฉันจะไม่ยอมรับผิด

ถ้าฉันผิดทั้งหมด
ฉันจะไม่มีวันยอมรับผิด

ถ้าฉันกับเธอผิด
ฉันจะยอมรับผิด

ถ้าเธอผิด
ฉันจะไม่ยอมให้เธอผิด

ถ้าเธอผิดทั้งหมด
ฉันจะไม่มีวันยอมให้เธอผิด

via pat ที่เล่าเรื่องน้องหนอนให้ฟัง ขอบคุณมากนะ